از جمعه ۲۴ بهمن ماه ۱۴۰۴ داربست هایی بر سازه ی تاریخی پل معلق آمل نصب شده است؛ پلی که به عنوان یکی از نمادهای شهری آمل شناخته میشود و سالهاست بخشی از هویت بصری و تاریخی شهر را شکل داده است.
بر اساس گزارشهای رسمی منتشر شده در سالهای گذشته، آخرین عملیات مرمت و رنگ آمیزی این پل به حدود سال ۱۳۹۷ باز می گردد و پس از آن، خبر مستندی از اجرای پروژه ای جدید در رسانه های رسمی منعکس نشده است. از این رو، آغاز فعالیت جدید ـ آن هم در فاصله کوتاهی تا انتخابات شورای شهر ـ بهطور طبیعی پرسشهایی را در افکار عمومی ایجاد میکند.
این پرسشها از جنس تخریب یا سیاسی کاری نیست؛ بلکه از جنس شفافیت و پاسخگویی است: این پروژه دقیقاً از چه زمانی در دستور کار قرار گرفته است؟ بودجه آن در چه تاریخی تصویب شده و از چه محل اعتباری تأمین میشود؟ دامنه عملیات شامل چه بخشهایی است (مرمت سازه ای، رنگ آمیزی، مقاوم سازی یا صرفاً بهسازی ظاهری)؟ برنامه زمانبندی اجرا و نظارت فنی آن چگونه تعریف شده است؟ تجربه های گذشته، از جمله وضعیت مرمت پل دوازده چشمه آمل نشان داده که پروژه های مرتبط با سازه های تاریخی، نیازمند دقت، هماهنگی بین دستگاهی و اطلاع رسانی شفاف هستند تا از بروز حاشیه و ابهام جلوگیری شود. حفظ و نگهداری میراث شهری، وظیفه ای مستمر و فراتر از مقاطع زمانی خاص است.
اگر پروژه فعلی حاصل یک برنامه ریزی منظم و از پیش تعیین شده است، ارائه توضیحات شفاف میتواند از شکل گیری گمانه زنی ها جلوگیری کند و اعتماد عمومی را تقویت نماید. امروز بیش از هر زمان دیگری، شهروندان انتظار دارند تصمیمات شهری با اطلاع رسانی دقیق، مستند و قابل پیگیری همراه باشد. شفافیت نه تنها از نقد نمی کاهد، بلکه سرمایه اجتماعی مدیریت شهری را افزایش میدهد.
امید آنکه این پروژه با رعایت اصول فنی و تاریخی و در چارچوب یک برنامه روشن و پاسخگو اجرا شود؛ چرا که نمادهای شهری، متعلق به همه مردمند و اعتماد عمومی نیز بزرگترین سرمایه مدیریت شهری است.
عباس طهماسبی عمران مدیر مسئول پایگاه خبری هزار سنگر
